In 1431 werd een jongen geboren in Sighisoara in Transsylvanië. Hij kreeg zijn vaders naam Vlad, en zijn vaders bijnaam, de draak. Her Roemeense woord voor draak is Dracul. Zijn zoon: Dracula. Vlad Dracula deed zijn naam eer aan. Hij werd geen vampier maar wel ’n heerser wiens wreedheid Machiavelli versteld deed staan. Vlad had een groot aantal straffen die hij graag uitdeelde. Hij kookte mensen bijvoorbeeld, hij vilde ze levend en sneed neuzen en oren af. Maar het liefst spietste hij mensen. Vandaar z’n bijnaam, de Spietser. Het Roemeense woord voor Spietser is Tepes.
Als tiener werd Vlad Dracula 6 jaar lang gegijzeld, door de sultan van Turkije. Zijn leven was een garantie dat Walachije niet zou aanvallen. Vlad de oudere heerste over een bufferzone tussen het Ottomaanse rijk van de Turken en christelijke Europa. Aan het Turkse hof leerde Dracula dat een mensenleven niks waard is en dar er eindeloos veel manieren zijn om je vijanden af te maken. Op zijn 17e werden z’n vader en z’n broer vermoordt. Vlad mocht Turkije verlaten en vocht zich terug op de troon van Walachije. Hij wist dat de edelen, de bojaren, z’n vader en z’n broer hadden vermoord en nodigde ze uit voor een groot feestmaal. Vlad Dracula nam op wrede wijze wraak op de bojaren van Tirgoviste voor de moord op z’n vader en z’n broer, Mircea. Op 1e paasdag spietste hij de ouderen. De rest nam hij mee op een tocht van 75km naar Peonari. Velen bezweken onderweg en de rest moest een fort bouwen aan de rivier de Arges, voor Dracula. Het kasteel dat Vlad Dracula de bojaren in de Karpaten liet bouwen is nu een ruïne. De bojaren die het bouwden werkten zich dood of werden van de rotsen gegooid. Vlad kon nu een nieuwe groep loyale bojaren installeren.
Dit is het verhaal van een van zijn beruchtste daden. Vlad Dracula bouwde een eetzaal bij zijn hoofdstad Tirgoviste en nodigde alle armen, ouderen en lammen uit voor een feestmaal. Toen ze gegeten hadden, zo gaat het verhaal, liet Vlad de zaal van buiten afsluiten en in brand steken. Volgens historicus Lonel Baumann verdedigde Vlad zijn optreden door te zeggen dat de gasten ongewenste personen waren. In documenten uit die tijd en Vlad de Spietser lezen we dat die zogenaamde lammen in werkelijkheid dieven waren. Die dieven teisterden het hele land en ze bedreigden de handel die toen net op gang kwam. Nu hij de adel en de armen in z’n eigen land had afgeslacht richtte Vlad zich op de ongelovigen. Het Turkse moslim-rijk wou Europa veroveren, maar Vlad stond in de weg. Met de zegen van de paus viel Vlad Turkse stellingen aan en nam duizenden Turken gevangen. Vlad wist dat de sultan wraak zou komen nemen. Daarom vergiftigde hij de bronnen en verbrandde zijn eigen dorpen. De Turken vonden veel te weinig eten en drinken. Vlad had nog meer in petto. Toen het Turkse leger Tirgoviste naderde, belust op wraak zagen ze iets gruwelijks de karkassen van 20.000 Turkse gevangenen, op houten spietsen.
Een woud van gespietsten. De Turken noemden hem voortaan, met afkeer en respect tegelijk: Kaziglu Bey, de meester Spietser. Verhalen van Dracula’s monsterlijke wreedheden bereikten via reizende monniken ook Midden-Europa. Hij sneed oren, neuzen en geslachtsdelen af. Hij onthoofde mensen of spijkerde hun hoed aan hun hoofd vast. Hij zou mensenvlees eten en mensenbloed drinken en dwong anderen om mee te eten. Hij wreef zout of honing in wonden van gevangenen en liet dieren eraan likken, om zo helse pijnen te laten lijden. Zijn naam kreeg een 2e betekenis: Dracula de Draak, Dracula de Duivel. Vlad’s uitspattingen werden ook zijn Europese bondgenoten te veel. De koning van Hongarije hield hem 12 jaar gevangen. Daarna kwam hij vrij, en besteeg hij de troon van Walachije weer. Maar hij werd al snel vermoord. Zijn hoofd zou nog naar de sultan zijn gebracht als bewijs van zijn dood.
Kenmerken van vampieren
Er bestaan zoveel verschillende soorten vampiers als er manieren zijn om vampier te worden, misschien zelfs meer.
- de Bulgaarse vampier had maar één neusgat
- de Russische vampier zoog het bloed direct uit het hart i.p.v. uit de hals
- de Griekse vampier (de vrykolakas het betekend zowel vampier als weerwolf ) was boosaardig maar at ook weleens "gewoon" eten
- in Indië, Arabië, Afrika en het Midden-Oosten kwamen vooral de lijkenetende vampiers voor
Niet alle vampiers waren gevaarlijk, hoewel de meeste dat wel waren. Op het Griekse vampiereiland Santorini woonde weleens een goede vampier, een schepsel dat gedoemd was tot vampirisme ofschoon het niets dan vriendelijke daden deed in zijn ondode toestand. Eén van deze "goede" vampiers paste lange tijd op zijn vrouw en kinderen, hakte zelfs hout voor hen en putte water uit de dorpsbron. Uiteindelijk moest hij ermee ophouden, omdat de buren zenuwachtig werden. Soms hadden vampiers kenmerken met spoken in plaats van met lijkeneters. In de volksverhalen noemen de vertellers de schepsels die hen achternazaten liever vampiers dan spoken. Een mogelijke oorzaak zou het woordgebruik kunnen zijn.
Spoken en andere geesten zijn dood vampiers zijn levend noch dood, ze zijn iets halverwege deze twee uitersten. Ze zijn schijnbaar op de gewone menselijke wijze overleden, maar hun lichaam blijft intact en blijft naar voedsel hunkeren.
Overdag ligt de vampier bewegingsloos in zijn doodskist, die in zijn geboorteland begraven moet zijn of aarde moet bevatten uit dat geboorteland. Bij nader onderzoek valt er soms een lichte ademhaling te bespeuren; sommige vampiers tonen geen enkel teken van leven. En na zonsondergang komt hij " tot leven". De vampier heeft helderrode lippen een bleek gezicht en wrede puntige hoektanden. Zijn "ondode" adem stinkt en in zijn ogen brandt een duivels vuur.
In veel christelijke landen werd rood haar beschouwd als een teken van vampirisme, waarschijnlijk omdat Judas de verrader ook rood haar had. In Griekenland waren de vampiers blauwogig, want iedereen had daar bruine ogen. Roemeense hadden grijze ogen en Ierse zwarte. Bijna alle vampiers konden andere gedaantes aannemen voornamelijk die van een vleermuis of een wolf. Sommigen geloofden dat een spiegel de ziel kon openbaren. Een zielloos wezen kon men daarom herkennen aan het feit dat het geen spiegelbeeld had.
Afweren
Als je een vampier wild doden moet je een houten staak ( in Albanië een dolk ), dat van essenhout gemaakt was, zoals ook het kruis van Jezus, door z'n hart drijven, en het lichaam daarna verbranden. Om ze te verjagen of te verstijven van de geur kan je knoflook gebruiken, waardoor hun krachten ook verminderen. De mensen droegen het ook om hun hals, in een vaas die in de kamer stond of voor de deuren en ramen en andere ingangen. Als je de knoflook in de kist van de vampier deed, voorkwam je het opstaan van de ondode.
Religieuze voorwerpen gaven in christelijke landen goede bescherming, en begroef je hem met een kruis ook dan kon hij niet opstaan. De dode met zijn gezicht naar beneden begraven dan graafde hij de verkeerde kant op. Of midden op een kruising begraven dan wist hij niet meer welke kant hij op moest.
Er waren ook landen waar ze graankorrels strooiden over het graf want dan moest de vampier alle korrels tellen ( erg dwangmatig ) en dan vergat hij de zonsopgang en verbrande dan. In Griekenland vroegen mensen als ze dood waren om een houten staak door het hart en verbrand te worden voor de zekerheid.
Wanneer in Joegoslavië iemand een pas overledene ervan verdacht een vampier te zijn, kon hij zichzelf altijd veilig stellen door een twijgje van een meidoorn mee te nemen als hij d familieleden ging condoleren. Als hij vertrok, liet hij het twijgje voor het huis op straat vallen, in de overtuiging dat dit iedere vampier die hem volgde lang genoeg zou afleiden om te kunnen ontsnappen.
Of in christelijke landen een stukje ouwel in de mond van het lijk te leggen, dit zou dan voorkomen dat een kwade geest het dode lichaam zou binnengaan.
In sommige delen van Finland werd het lichaam vastgespijkerd aan de kist om de wederopstand als vampier tegen te gaan.
In polen beschermde men zich tegen de aanvallen van vampiers door brood te eten dat gebakken was uit meel en bloed van een onthoofd of doorstoken vampierlijk. En als je het graf moest zoeken dan moest je te paard gaan en die zou stoppen en weigeren verder te gaan bij een graf en daar lag hij dan.
Vampier worden
In Griekenland en Normandië ( Frankrijk ) werden weerwolven en boosdoeners na hun dood meestal een vampier. In Bulgarije was de neiging tot vampirisme erfelijk, Ergens anders geloofde men dat het nakomelingen waren van een heks en de Duivel. Op andere plaatsen dacht men dat ieder die een schaap at dat gedood was door een wolf, in een vampier zou veranderen. En iemand die door de kerk Geëxcommuniceerd werd, kon er met name in Griekenland op rekenen dat hij vampier werd. Men geloofde ook dat zelfmoordenaars vampier werden. Dit had veelal vaak met het Christelijke geloof te maken, vandaar dat vampieren ook alle religieuze voorwerpen verafschuwde.
Een andere vreemde vampierzaak waarin veel mensen geloofde was als een kat over een lijk sprong dan zou de dode in een vampier veranderen. En zo had je nog veel meer volksgeloof die je vampier kon maken;
-aangevallen door een vampier
-ongedoopt sterven
-meineed plegen of leugen vertellen over iemand
-als 7e meisje of jongen geboren worden van dezelfde ouders
-geboren worden rond kerstmis
-met een vlies over het hoofd geboren worden
-als een vampier zijn kwade oog op een zwangere vrouw liet vallen
-of als een zwangere vrouw geen zout op haar eten wilde zou haar kind veranderen in een vampier
Wel nu er lijkt dat eigenlijk iedereen gedoemd is om vampier te worden is er een troost volgens de inwoners van yokshire in Engeland dat een ieder die op zaterdag geboren is nooit een vampier kan worden of het slachtoffer.