
Beschrijving van
de Sabbats en Esbats ( Feestdagen )

Wiccans eren de Godin en God door het vieren van Sabbats en Esbats. Sabbats zijn de vier belangrijkste feesten van de zonnecyclus, de twee zonnewendes en de twee equinoxenen de vier grote maanfeesten. Tijdens deze festivals worden de scheppings-, geboorte- en stervensmythen uitgebeeld en worden de Goden en Godinnen geëerd. Esbats zijn de 13 maanfeesten die bij Volle Maan worden gevierd.
De Feesten:
| Joel (midwinter) - 21 - 23 december | ||
|
|
|
| Imbolc (spreek uit Immolc) : 31 januari - 2 februari | ||
|
|
|
| Ostara (lente equinox) : 20 - 22 maart | ||
|
|
|
| Beltain (spreek uit Belteen): 30 april - 2 mei | ||
|
|
Met Beltane (of Beltain, of Walpurgis) wordt traditioneel de zomer binnen gehaald. Paganisten vieren de vereniging van de Godin met de God een vereniging die wordt weerspiegeld in de menselijke liefdesrelaties. Dit is de periode voor Handvasten, het Wiccan huwelijk. Traditioneel betekende dit dat het vee na de lange winterperiode eindelijk van stal kon worden gehaald. Vroeger werd het dan tussen twee reinigende vuurstapels geloodst. Het feest heeft een uitgelaten karakter. De dorpelingen dansten vroeger met rode en witte linten rond de meiboom, oorspronkelijk een fallus symbool. Het omwikkelen met rode en witte linten symboliseerde het doorbreken van de maagdelijkheid, waarbij vruchtbaarheid werd afgesmeekt. Een feest van liefde en begeerte. Beltaine is het Keltische woord voor mei.
|
| Litha (Midzomer): - 20 - 23 juni | ||
|
|
Midzomer of Litha is de langste dag van het jaar, de kortste nacht. Vanaf nu worden de dagen alsmaar korter. De god is op het hoogtepunt van zijn kracht; het is een tijd van overvloed. Paganisten vieren het geschenk van de natuur en de kracht van het leven. De naam Litha is niet goed te verklaren, maar het zou uit de Saksische traditie komen en zou zoiets als het tegengestelde van Joel betekenen
|
| Lughnasadh (spreek uit: loenaasaa) - 30 juli - 2 augustus | ||
|
|
Lughnasadh (ook wel Lamas) betekend het begrafenisspel van Lugh, referent aan de Ierse zonnegod Lugh. Het is niet Zijn eigen dood, maar dat van Zijn pleegmoeder Tailte. Daarom worden de traditionele Tailteaanse handwerkfeesten en Tailteaanse huwelijken (die een jaar en een dag duren) gehouden. De god bereikt zijn oude leeftijd, maar hij is nog niet dood. Het is tevens de eerste van de drie oogstfeesten. Paganisten zien het oogsten van het graan als een offer van de natuur. Door dit offer wordt nieuw leven mogelijk en kan de keten van zaaien en oogsten worden voortgezet.
|
| Mabon (herfst equinox) - 20 - 23 september | ||
![]() |
De god verliest snel zijn krachten. Dag en nacht zijn wederom in evenwicht. Bij dit oogstfeest worden de Goden worden gedankt voor de oogst, die ons weer door de koude winterperiode zal helpen. In sommige tradities wordt met Mabon de geest van de geofferde Graangod op weg gezet naar de onderwereld waar hij met Samhain zal aankomen. Mabon is een Wales woord voor grote zoon van de Moeder.
|
| Samhain (spreek uit: Sowen) - 31 oktober - 1 november | ||
|
|
Het wiel van het Jaar sluit af met Samhain (ook Halloween of All's Hallowed Evening). Dit is het Keltische oud en nieuw, als de sluier tussen de twee werelden van leven en dood het dunst zijn. Samhain is het feest van dood en wedergeboorte. Het begin van de winter en symboliseert de dood van de God, die wacht herboren te worden (op Joel). In Amerika is de viering van Samhain zeer populair; het wordt als Halloween gevierd door de kinderen, die dan verkleed als spoken, heksen en monsters langs de deuren gaan om snoepgoed te vragen.
|
En zo draait het Wiel weer door naar Joel en hebben we de vier Keltische maanfeesten en vier Germaanse zonne- feesten geviert die samen het acht-spakige Wiel van het Jaar vormen.
Het mag geen verbazing wekken dat veel van deze vieringen
samen vallen met christelijke feestdagen. Daar deze agrarische feesten heel diep
verankert zaten in de volksgeest was het niet mogelijk voor de kerk om ze te
verbannen. Daarom bleef de enige optie over ze op te nemen in het christelijke
kader. Voor heksen kunnen de natuurmysteries niet gereduceerd worden tot
geschreven dogma's. Hekserij blijft een mysterie-religie die veel intuïtieve
interpretatie vergt.