Wat is magie eigenlijk

Magie is het menselijk handelen dat erop gericht is de werkelijkheid te beheersen of minstens te beïnvloeden door inschakeling van al dan niet persoonlijke, boven- of prerationele krachten. Een magiër is een man van actie, die zijn wil d.m.v. het bovengenoemde aan dingen en mensen wilt opleggen. Het draait in de magie om het verkrijgen en uitoefenen van paranormale macht. In het algemeen onderscheidt men witte/rechterpad en zwarte/linkerpad magie (er zijn ook ander kleuren magie).
Het verschil tussen die twee:

Hangt af van welk voorteken gebruikt wordt. Voordat een magiër met zijn magische handelingen begint, spreekt hij oude formules uit. Daarbij kan hij zich beroepen op God of de namen van de Drie-eenheid uitspreken. Maar hij kan ook de krachten van heidense goden of zelfs van Lucifer (satan) te hulp roepen. Maar daarin kan het verschil niet liggen: gemakshalve worden in een aantal formules beide soorten namen gecombineerd!

Het doel. Witte magie is gericht op afweer van het kwaad, op relatiebevordering, op genezing. Zwarte magie heeft het doel mens, dier of gewas te schaden, ziek te maken of te doden.

Wat behoort tot de witte magie?

In de witte magie kunnen we naast de amulet en talisman ook allerlei toverspreuken vinden. Een dergelijke toverspreuk kan men bij een boerderij leggen om brand af te weren of een stal tegen ziekten te beschermen. Een dergelijke 'vuurzegen' bevond zich sinds 1645 in een boerderij. Toen men het briefje opende stond erop te lezen: 'ik satan, beschut dit huis tegen bliksemgevaar.' Uit laboratoriumonderzoek bleek dat het papier ruim drie eeuwen oud was en dat het schrift bestond uit een mengsel van mensen- en bokkenbloed. Overigens, zo vertelt theoloog Koch, sloeg drie uur nadat het 'vuurzegen' verwijderd was de bliksem in en brandde de boerderij af. Soms bevatten amuletten en talismannen, zonder dat de drager het weet, een papiertje waarop in ruil voor het recht op de ziel van de eigenaar de bescherming en hulp van satan wordt toegezegd.

In de witte magie spreekt men over 'belezen' of 'bespreken' vroeger ook wel 'sympathie bedrijven' genoemd. Het gaat hier om magische genezing.

Verder behoort tot de witte magie de liefdesmagie. Vorm van magie waarmee men de geliefde aan zich kan binden. Zo dienen veel spreuken en recepten om de hartstocht te vergroten of ook om kinderen te krijgen.

Vele magiërs beoefenen witte zowel de zwarte magie. Volgens hen is hun wil goddelijk en almachtig. De goddelijke kracht kun je in goed en kwaad, in zwart en wit veranderen.

Wat behoort tot de zwarte magie?

Het doel om mensen -ook soms seksueel - te vervolgen, hen ziek te maken of te doden. Afwezigen kunnen afgeranseld worden, dieven worden gedwongen gestolen voorwerpen terug te geven, enz.
Zwarte magie kent oude rites en formules. Poppetjes worden doorstoken, haarlokken begraven, zogenaamde injecta kunnen in het lichaam van de vijand worden ingebracht.

Wat behoort tot de Zwarte magie ?

Voodoo, een vorm van zwarte magie. Poppetjes worden doorstoken, haarlokken begraven, zogenaamde injecta kunnen in het lichaam van de vijand worden ingebracht.

Zwarte magie is een griezelig gebied. De stille kracht van Couperus beschrijft, dat magische vervolging ook door muren en gesloten deuren heengaat. Waar zwarte magie in het spel is, kan de wetenschap geen genezing bieden.
De meeste zwarte magiërs zijn satanaanbidders. Het Zesde en zevende boek Mozes, dat vermoedelijk uit de 16e eeuw stamt, althans toen gedrukt is, legt verband met Lucifer (satan). Deze belooft, zo staat het in het zesde hoofdstuk van het zesde boek, aan de bezitter van het boek om hem te helpen en om, zolang hij het boek bezit, al zijn bevelen uit te voeren. Hetzelfde hoofdstuk geeft aan hoe je een pakt met de duivel kan sluiten. Veel zwarte magiërs weten dat zij macht hebben om de handlangers van Lucifer, de demonen, op te roepen en uit te zenden. Ze zijn zich ook van bewust dat deze demonen zich onverwachts tegen henzelf kunnen keren, als zij zich niet aan de regels houden. Wellicht zijn deze demonen ook verantwoordelijk voor de spookverschijnselen die soms in huizen van magiërs optreden. Ook de niet uitgesproken satanische magiërs weten van de gevaren van de zijde van demonen, wanneer zij uit hun lichaam treden. Bovendien zijn soms witte en zwarte magiërs met elkaar in conflict. Beide groepen roepen dan hulp van hun hogere geesten in.

Het verschil tussen witte en zwarte magie

Tot eind 19e eeuw was magie in religie geworteld. Alle religies herbergen magie, zowel openbaring- als natuurreligies. En praktisch elke religie kent toegestane en verboden magie. Toegestaan is het, wanneer gebeden, in- en evocaties en het 'zich aansluiten op externe krachten' betrekking heeft op de God of Goden van de heersende religie. Verboden is het, wanneer Goden en andere wezens in het spel zijn, die niet tot de heersende religie horen. Deze 'andere wezens' worden of door de heersende religie tot vijand verklaard, of bestempeld als niet-bestaand, fantasie. Wanneer ze als vijanden worden gezien, dan worden gewoonlijk de eigen God of Goden bestempeld als het ultieme Goede en die vijand als het ultieme Kwade. Wie dan niet toegestane magie of tovenarij bedreef, werd gestraft; gewoonlijk de een of andere pijnlijke doodstraf. In West Europa kennen we dit verschijnsel hoofdzakelijk van de christelijke religie, maar de joodse religie, de Islam en praktisch alle oude religies van Europa en aangrenzende gebieden kennen dit verschijnsel. De ene keer bleef zulke strijd beperkt tot priesterklassen, de andere keer werden ook de leken erin betrokken. Witte magie is hier de toegestane magie, zwarte magie is natuurlijk de niet toegestane magische praktijk. De ethiek hier is de ethiek van de religie. Gewoonlijk is in een religie duidelijk 'van hogerhand' voorgeschreven, wat goed en wat slecht is, en magie functioneert alleen, wanneer deze aan de voorgeschreven ethiek voldoet.

Nadat hoofdzakelijk in de 20e eeuw magische scholen ontstonden, die zich niet aan een bepaalde religie gebonden voelden, ontstond een andere interpretatie van witte en zwarte magie. In plaats van een religieuze ethiek kwam daarvoor in plaats een sociale ethiek, Zwarte magie is hier gericht op het toebrengen van schade in velerlei vormen; Doodsrituelen zijn hier natuurlijk het meest sprekende voorbeeld, maar ook liefdestovenarij, die gevoel, wil en verstand beïnvloeden, wordt gezien als het toebrengen van schade. Witte magie is hier gericht op 'goed doen'; Heilingsmagie is hier wellicht het meest sprekende voorbeeld, maar ook iemand magisch helpen een baan te vinden wordt tot dat 'goed doen' gerekend. Binnen deze interpretatie van witte en zwarte magie bestaat een groot 'grijs' gebied; magische praktijken, waarbij schade toebrengen en goed doen beide optreden. De grenzen liggen hier niet vast; wat voor de een witte magie is, ziet de ander toch ook schadelijke aspecten en rekent het tot 'grijze' magie. De ethiek is hier persoonsgebonden; twee magiërs die tot dezelfde richting behoren, kunnen zeer uiteenlopende ethische opvattingen hebben. met dezelfde magische aanroepingen kan zowel iets goeds als iets boosaardigs bereikt worden.

Tenslotte is de laatste jaren een derde interpretatie van witte en zwarte magie ontstaan. 'Balans' is daarin het sleutelwoord. De magiër, die in zijn magische praktijk gericht is op het eigen belang, in extreme gericht op het leven en het overwinnen van de dood, oefent zwarte magie uit. Witte magie is gericht op het handhaven en herstellen van evenwicht; evenwicht in de relatie mens - natuur, mens - mens en leven - dood. De witte magiër accepteert, dat leven en dood tezamen horen, en accepteert daarbij de natuurlijke grenzen. De zwarte magiër is gericht op het doorbreken en verleggen van grenzen. Enige jonge stromingen der magie zijn sterk gericht op het ontwikkelen van magische technieken die het iemand mogelijk maken, langer als andere mensen te leven. In het algemeen is eigenbelang hier zwarte magie; het doet er daarbij niet toe dat het niemand schaadt. Zwarte en witte magie zijn hier dan ook niet meer eenvoudig gelijk te stellen met goed en slecht, het is een onderscheiding van twee richtingen. Sommige noemen de zwarte magie hier 'Het Pad van de Linkerhand', maar dit begrip wordt inmiddels ook in andere betekenissen gebruikt.

De ethiek in deze opvatting van witte en zwarte magie kan het best omschreven worden als een individuele ethiek; ondanks het helpen/schaden van andere mensen neemt het 'wij'-denken hier geen bijzondere plaats in, de 'ik'- gerichtheid is het centrale aspect.

Home